thumb|Grób Edmunda Waleriańczyka na cmentarzu parafialnym w Lesznie Edmund Władysław Waleriańczyk (ur. 26 września 1925 w Kawnicach, zm. 2019) – polski chemik, inżynier technologii żywności, docent doktor nauk technicznych, specjalista w zakresie cukrownictwa, regionalista.
Życiorys W 1939 ukończył szkołę powszechną. W 1948 zdał egzamin maturalny w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym w Koninie. Uczęszczał do Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi. Po jej zamknięciu przeniósł się na Wydział Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej, który ukończył w 1952. W latach 1946–1948 należał do Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”, a w latach 1948–1953 do Związku Akademickiej Młodzieży Polskiej.
W latach 1951–1958 pracował jako asystent, a następnie starszy asystent w Katedrze Cukrownictwa Politechniki Łódzkiej. W 1958 został zatrudniony w Cukrowni Witaszyce, w której pracował przez następne 10 lat. W 1964 wyjechał na 3-miesięczne stypendium FAO do Włoch, gdzie pracował w Zakładach Montecatini oraz w katedrze prof. Mantovaniego w Ferrarze. Wyjeżdżał również do Iranu w celu wspomożenia tamtejszego przemysłu cukrowniczego. W 1967 obronił pracę doktorską na Politechnice Łódzkiej. Rok później został zatrudniony w Instytucie Przemysłu Cukrowniczego.