Jana Chrzciciela.
Umocnienie wzgórza
Usytuowanie rozbudowanej świątyni na stromym zboczu wymagało wzniesienia rozległych konstrukcji podpierających. Od 1663 roku prowadzono prace nad systemem sklepień, łuków i murów oporowych otaczających wzgórze.
Prace nad zabezpieczeniem skarpy trwały etapami do początku XIX wieku. Konstrukcje stworzyły sztuczny taras, na którym znajdują się kościół, dzwonnica, baptysterium, dawna plebania i przestrzeń dawnego cmentarza.
Umocnienia pełniły przede wszystkim funkcję konstrukcyjną. Położenie zespołu nad miastem umożliwiało jednak obserwację portu, wybrzeża oraz szlaków morskich prowadzących ku Zatoce Triesteńskiej.
Restauracja Giovanniego Righettiego
W latach 1881–1882 przeprowadzono rozległą restaurację kościoła według projektu triesteńskiego architekta Giovanniego Righettiego. Prace miały charakter historyzujący i objęły przede wszystkim wnętrze, dekorację ścian, część wyposażenia i układ niektórych elementów architektonicznych.
Righetti wprowadził dodatkowe podziały pilastrowe oraz elementy dekoracji odpowiadające dziewiętnastowiecznemu pojmowaniu stylu historycznego. Przekształceniom poddano także ołtarz główny, w którym wykorzystano obraz męczeństwa św.