Łuk tęczowy oddzielający nawę od prezbiterium flankują kamienne ołtarze umieszczone w niszach. Ich forma i dekoracja pochodzą z pierwszej ćwierci XVIII wieku i są wiązane z weneckimi warsztatami rzeźbiarskimi.
Wyposażenie
Strop malowany
Drewniany strop nawy podzielony jest na liczne pola wypełnione obrazami i dekoracją ornamentalną. Przedstawienia obejmują sceny związane z życiem i męczeństwem św. Jerzego, św. Maksymiliana z Celei, apostołów oraz doktorów Kościoła.
Malowidła tworzą rozbudowany program ikonograficzny podkreślający rolę św. Jerzego jako patrona Piranu. Postać świętego ukazywana jest zarówno jako męczennik, jak i rycerz zwyciężający smoka – symbol zła i grzechu.
Dekoracja stropu powstawała i była odnawiana w kilku etapach. Prace konserwatorskie miały na celu oczyszczenie malowideł, ustabilizowanie drewnianej konstrukcji oraz odtworzenie czytelności programu ikonograficznego.
Ołtarz główny
thumb|left|280px|Ołtarz główny
Ołtarz główny wykonał w 1788 roku Gasparo Albertini. Konstrukcja została wzniesiona z różnobarwnych odmian kamienia i stanowi dominantę prezbiterium.
W XIX wieku ołtarz przebudowano i uzupełniono o obraz Męczeństwo św. Jerzego, namalowany w 1844 roku przez Giovanniego Pagliariniego.