W 1923 Anna Christie miała premierę w londyńskim na West Endzie, dzięki temu stała się pierwszą sztuką w dorobku O’Neilla, wystawioną na wspomnianym West Endzie. Lord powtórzyła swoją rolę, a spektakl spotkał się z owacją na stojąco. Jak pisał „Time” „po pierwszym akcie kurtyna podniosła się kilkanaście razy podczas oklasków”.
z „” uznał, że „jeśli chodzi o czysty realizm, odarty ze wszystkich brzydkich elementów, Anna Christie jest najlepszym dziełem literackim, jakie kiedykolwiek napisał O’Neill”. Burns Mantle w opinii dla „New York Daily Mail”, pisał, że „Anna Christie góruje nad większością sztuk teatralnych w mieście”. Z kolei Percy Hammond na łamach „” przekonywał, że „jeśli ponura, typowa cecha przygnębiających dzieł Eugene’a O’Neilla powstrzymywała cię dotąd od czytania jego sztuk, zignoruj ją na godzinę lub dwie i idź na Annę Christie.