Nicholas Loney (ur. 1826, zm. 23 kwietnia 1869) – brytyjski kupiec i dyplomata.
Życiorys Urodził się w portowym mieście Plymouth, jako jedno z dziesięciorga dzieci admirała Roberta Loneya. Sytuacja materialna rodziny nie była najlepsza, mimo jej ścisłych związków z marynarką wojenną. Nicholas w związku z tym otrzymał jedynie ograniczoną formalną edukację. Znany był jednak z erudycji, dzięki intensywnemu samokształceniu. Wcześnie, bo już w 1842 opuścił kraj rodzinny i udał się do Wenezueli. Tam też biegle opanował język hiszpański. Na Wyspy Brytyjskie powrócił w 1846 lub 1847. Po roku ponownie opuścił ojczyznę i udał się do znajdującego się pod kontrolą brytyjską Singapuru. Tam też zorientował się, że należące wówczas wciąż do Hiszpanii Filipiny mogą być miejscem, w którym handel przyniesie mu znaczące zyski. Podjął w związku z tym pracę w firmie Kerr & Co, międzynarodowej spółce finansowanej przez kapitał brytyjski, z biurami w Londynie, Manili, Singapurze oraz Batawii, czyli dzisiejszej Dżakarcie. Właśnie jako jej pracownik przybył w 1851 po raz pierwszy na Filipiny. Szybko zaaklimatyzował się na archipelagu, z łatwością nawiązując kontakty tak z hiszpańską administracją kolonialną, jak i z Filipińczykami. Chętnie podróżował też poza stanowiącą pierwotnie jego filipińską siedzibę Manilę.