Przełom wieków (1892–1939) W latach 1892–1897 Blackburn dominowało na swoim stadionie, wygrywając pięć razy z rzędu, choć na Ewood Park Burnley zanotowało swoje najwyższe zwycięstwo – 6:0 w 1896 roku. Natomiast dwukrotne zwycięstwo Rovers w sezonie 1896/97 przyczyniło się do spadku Burnley do drugiej dywizji. Pierwszy mecz derbowy w Pucharze Anglii odbył się w 1913 roku i zakończył się wygraną The Clarets 1:0 na Ewood Park przy rekordowej widowni blisko 43 tysięcy osób, w tym 22 tysięcy fanów drużyny gości.
Po I wojnie światowej przez jedenaście sezonów z rzędu obie drużyny występowały w najwyższej klasie rozgrywkowej. Burnley umocniło wtedy swój status silniejszej drużyny we wschodnim Lancashire – klub zdobył mistrzostwo w sezonie 1920/21, wygrywając oba mecze z Rovers. 9 lat później, w 1930 roku, Burnley spadło na zaplecze pierwszej dywizji. W sezonie 1929/30 został także ustanowiony rekord zdobytych bramek w spotkaniu derbowym, po tym, jak Blackburn na własnym stadionie rozgromiło drużynę rywali 8:3. Do następnego spotkania derbowego, zakończonego bezbramkowym remisem, doszło w sezonie 1936/37, po relegacji Blackburn do drugiej klasy rozgrywkowej.