thumb| Nowy krzyż postawiony w 2008 roku za kaplicą cmentarną od strony absydy thumb|Tablica na północnej ścianie kaplicy cmentarnej poświęcona Polakom pomordowanym przez nacjonalistów ukraińskich w latach 1939-1947 Cmentarz rzymskokatolicki w Pabianicach – położony jest w środkowej części zespołu pabianickich nekropolii między ulicami Orlą i Kilińskiego. Wejście główne od strony ulicy Kilińskiego.
Historia W 1824 roku władze Pabianic wykupiły łąki w pobliżu wsi Jutrzkowice i przeznaczono je na miejsce katolickich pochówków. Dwa lata później proboszcz Leonard Urbankiewicz poświęcił cmentarną ziemię. Najstarsza, pierwotna część cmentarza to teren dzisiejszych kwater 1, 2, 3. W miarę zwiększania się liczby mieszkańców Pabianic, powiększano wielokrotnie także cmentarz. Odbywało się to poprzez przyłączenie wykupionych gruntów sąsiadujących z cmentarzem. Niektórzy właściciele przekazywali grunty w postaci darowizn. Pierwsze powiększenie cmentarza miało miejsce podczas epidemii cholery w 1852 roku podczas której zmarłych chowano w mogiłach zbiorowych.