Aphaobius ljubnicensis – gatunek chrząszcza z rodziny grzybinkowatych i podrodziny zyzkowatych. Endemit Słowenii.
Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1914 roku przez Josefa Müllera na łamach „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Klasse” jako podgatunek w obrębie Aphaobius milleri. Lokalizacją typową jest Kevderca na Lubniku w słoweńskiej Škofjej Loce. Do rangi osobnego gatunku wyniesiony został w 2010 roku przez Marca Bognolę i Dantego Vailatiego w ramach rewizji rodzaju.
W obrębie rodzaju należy do grupy gatunków milleri wraz z: A. alphonsi, A. forojulensis, A. fortesculptus, A. grottoloi, A. kahleni, A. kaplai, A. kofleri, A. lebenbaueri, A. milleri, A. miricae i A. robustus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2,9 do 3,2 mm, co stanowi przeciętne jak na przedstawiciela rodzaju rozmiary. Ubarwienie ma w całości brązowe. Głowa jest pozbawiona oczu i zaopatrzona w długie i cienkie, silniej niż u A. milleri wydłużone czułki, u samca sięgające tylnej ⅓ pokryw po rozprostowaniu do tyłu. Ich ósmy człon jest dwuipółkrotnie krótszy od poprzedniego.