Aphaobius robustus – gatunek chrząszcza z rodziny grzybinkowatych i podrodziny zyzkowatych. Endemit Słowenii.
Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1914 roku przez Josefa Müllera na łamach „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Klasse” jako podgatunek w obrębie Aphaobius heydeni. Lokalizacją typową jest Jama pri Lipniški skali w słoweńskiej Kamnej Goricy. Do rangi osobnego gatunku wyniesiony został w 2010 roku przez Marca Bognolę i Dantego Vailatiego w ramach rewizji rodzaju.
W obrębie rodzaju należy do grupy gatunków milleri wraz z: A. alphonsi, A. forojulensis, A. fortesculptus, A. grottoloi, A. kahleni, A. kaplai, A. kofleri, A. lebenbaueri, A. ljubnicensis, A. milleri i A. miricae.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 3 do 3,4 mm, co stanowi duże jak na przedstawiciela rodzaju rozmiary. Ubarwienie ma w całości brązowe. Głowa jest pozbawiona oczu i zaopatrzona w długie i cienkie czułki, u samca sięgające tylnej ⅓ pokryw po rozprostowaniu do tyłu. Ich ósmy człon jest dwukrotnie krótszy od poprzedniego. Przedplecze jest poprzeczne, od 1,6 do 1,8 raza szersze niż dłuższe, najszersze u podstawy, prawie trapezowate, o bokach równomiernie łukowatych, a tylnych kątach ostrych i wydatnych.