Marian Żółkiewski (ur. 16 września 1886 we Lwowie, zm. po 1934) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 16 września 1886 we Lwowie, ówczesnej stolicy Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Leonarda i Wandy.. W 1906 ukończył szkołę średnią. Pracował jako urzędnik bankowy.

Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika, został mianowany kadetem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1909 i przydzielony w rezerwie do 4 galicyjskiego pułku ułanów w Żółkwi. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1911. W szeregach pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii austro-węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojny światowej. 3 września 1914 pod Kraśnikiem został ranny. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915. Później został awansowany na rotmistrza i przeniesiony do 1 pułku ułanów.