Bitwa o Szanghaj () – jedna z największych bitew II wojny chińsko-japońskiej, stoczona w mieście Szanghaj w okresie od 13 sierpnia do 26 listopada 1937 roku. Niektórzy historycy uważają ją za pierwszą bitwę II wojny światowej.
Japończycy zwyciężyli i zajęli miasto (z wyjątkiem dzielnic należących do koncesji międzynarodowych) po ponad trzech miesiącach intensywnych walk na lądzie, w powietrzu i na morzu. Obie strony oskarżały się wzajemnie o użycie broni chemicznej, a japońskie siły zbrojne oficjalnie potwierdziły, że nielegalnie użyły gazu bojowego co najmniej 13 razy. Historyk Peter Harmsen stwierdził, że bitwa o Szanghaj „zapowiadała walki miejskie, takie, jakie miały być prowadzone nie tylko w czasie II wojny światowej, ale i przez resztę XX wieku” oraz że „ukazała ona całokształt współczesnych walk miejskich”. Była to największa bitwa miejska przed bitwą stalingradzką, stoczoną prawie 5 lat później.