Plaga żab według komentatorów Biblii wywodzi z użycia liczby pojedynczej w zwrocie „i wyszła żaba”, że początkowo była tylko jedna wielka żaba, którą bito, i z której następnie wyszły roje mniejszych żab. Chodziło jednak prawdopodobnie o gatunek żaby. Jako przykład Raszi przywołuje słowa Jakuba do Ezawa w : „Mam wołu i osła” — gdzie chodzi o wiele wołów i osłów.
Według rabina Abrahama ibn Ezry, prostota tekstów biblijnych pierwszych trzech plag sugeruje, że mogły one dotknąć w równym stopniu Egipcjan i Hebrajczyków. Majmonides jednak nie zgadza się z tym i uważa, że we wszystkich plagach cierpieli tylko Egipcjanie. W przypadku plagi komarów Majmonides przyjmuje, że komary pojawiły się także w siedzibach Hebrajczyków, lecz ich nie dręczyły.
W Talmudzie wspomniano, że gdy Izraelici znaleźli się w sytuacji wymagającej poświęcenia życia, uczyli się tego na zasadzie kal wachomer od żab. Choć według proroctwa Mojżesza żaby miały wejść do łóżek, pieców i innych miejsc, według Talmudu niektóre z nich wskoczyły do pieców, mimo że groziła im pewna śmierć.