Juliusz Surażski (ur. 28 marca 1910 w Łodzi, zm. 1996) – polski prawnik, sędzia wojskowy w okresie Polski Ludowej, major Ludowego Wojska Polskiego. W latach 1946–1955 pełnił funkcje sędziowskie w Wojskowych Sądach Rejonowych, w tym zastępcy szefa WSR w Warszawie (1953–1955).
Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w Łodzi jako syn Józefa (Srula Chaima) i Frejdy Surażskich. Pochodził z rodziny żydowskiej. W czasie I wojny światowej przebywał z rodziną w Moskwie, następnie powrócił do Łodzi.
W 1928 ukończył prywatne Gimnazjum Humanistyczne Bogumiła Brauna w Łodzi. Studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie w 1933 roku uzyskał tytuł magistra. W okresie studiów utrzymywał się z pracy fizycznej i korepetycji
Okres przedwojenny Po powrocie do Łodzi pracował dorywczo oraz udzielał korepetycji. W 1934 rozpoczął aplikanturę w Sądzie Okręgowym w Łodzi. Od końca 1935 ponownie utrzymywał się z korepetycji. W 1938 podjął pracę jako pomocnik buchaltera w firmie Polski Lloyd, a następnie w towarzystwie ubezpieczeniowym „Warta”.