Tadeusz Kaute (ur. 1916 w Żydaczowie, zm. 12 grudnia 1988 w Bydgoszczy) – polski prawnik, prokurator i sędzia wojskowy w okresie Polski Ludowej, major Ludowego Wojska Polskiego. W latach 1946–1959 pełnił funkcje w wojskowym wymiarze sprawiedliwości, w tym sędziego Wojskowego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy oraz przewodniczącego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Poznaniu.
Życiorys Młodość Urodził się w Żydaczowie na terenie ówczesnego województwa stanisławowskiego II Rzeczypospolitej (obecnie Ukraina). Pochodził z polskiej rodziny zamieszkującej to wielokulturowe miasto, które przed I wojną światową znajdowało się w granicach Austro-Węgier. Był absolwentem Państwowego Gimnazjum Humanistycznego w Rohatynie. Przed wojną rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1939-1941 był komendantem bursy przy szkole pedagogicznej w Rohatynie. W 1941 trafił do sowieckich batalionów roboczych na Uralu. W maju 1943 w Orsku został zmobilizowany do WP. Pełnił funkcję m.in. oficera kulturalno-oświatowego i zastępcy komendanta do spraw politycznych 1 Dywizji Piechoty. Ze swoją dywizją przeszedł szlak bojowy do Berlina.