Hanna Maria Rejmer (z domu Machałowska; ur. 25 września 1937 w Mławie) – polska sopranistka. Solistka Filharmonii Narodowej oraz pedagożka wokalistyki w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy i w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
Życiorys Jako dziecko uczyła się gry na fortepianie, a jej talent wokalny został dostrzeżony w szkole. Uczęszczała do Liceum im. Stanisława Wyspiańskiego w Mławie, gdzie była solistką szkolnego chóru.
Studiowała w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie w klasie Olgi Olginy. Koncert dyplomowy w 1963 w Filharmonii Narodowej został dostrzeżony przez Jerzego Waldorffa. W Międzynarodowym Konkursie Wokalnym Bel Canto w Liège, w 1963 zdobyła II nagrodę (pierwsza nie została przyznana). Była również laureatką konkursu wokalnego w Rio de Janeiro. W 1966 odbyła kurs mistrzowski w w Sienie. Otrzymała propozycję etatu solistki w Teatro Massimo w Palermo. Nie przyjęła jej jednak z uwagi na czekającą w Polsce rodzinę. W 1966 zdobyła Srebrny Medal na konkursie w Tuluzie, a w 1969 Złoty Medal na Festiwalu Katii Popovej w Pleven. Występowała we Włoszech, w Niemczech, Szwecji i Ameryce Południowej, m.in. w w Bonn czy Accademia Musicale Napoletana.