thumb|Grób Eugeniusza Zajko na cmentarzu wojskowym na Powązkach Eugeniusz Zajko (ur. 2 kwietnia 1924 w Wilnie, zm. 19 czerwca 1994) – polski pułkownik ludowego Wojska Polskiego i funkcjonariusz wojskowych służb bezpieczeństwa, dyplomata, działacz partyjny i państwowy, w latach 1983–1988 wiceprezydent Warszawy i z urzędu wicewojewoda warszawski.
Życiorys Syn Aleksandra i Jadwigi. Od stycznia 1945 do kwietnia 1989 pełnił zawodową służbę wojskową w Ludowym Wojsku Polskim, dochodząc do rangi pułkownika dyplomowanego. Związany z Oddziałem II Sztabu Generalnego, w 1950 przkształconym w Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W ramach Oddziału II odbył kurs specjalny i od 1950 do 1952 był sekretarzem ataszatu wojskowego przy ambasadzie PRL w Sztokholmie. Następnie w ramach Oddziału II Zarządu II SGWP (odpowiedzialnego za operacje zagraniczne) pracował jako p.o. szefa i szef Wydziału I. W latach 1956–1958 zastępca attaché wojskowego przy Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie Zachodnim (de facto ambasadzie), następnie zastępca szefa Wydziału Operacyjno-Szkoleniowego oraz od 1960 do 1962 p.o. szefa i szef Oddziału I (odpowiedzialnego za agenturę europejską). Pomiędzy 1962 a 1964 kształcił się w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.