Ludwik Krzewiński vel Kawałek, ps. Basyła, Karol (ur. 19 maja 1898 w Sułkowszczyźnie, zm. 12 marca 1971 w Nowym Jorku) – major lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich, specjalista i popularyzator wiedzy w zakresie gazoznawstwa, pionier polskiej narkoanalizy, twórca tzw. „zastrzyków Krzewińskiego”.
Życiorys Wczesne lata i I wojna światowa Urodził się w rodzinie Jana Kawałka i Matrony z domu Sawczuk.
Ukończył szkołę powszechną im. Sienkiewicza oraz IV Państwowe Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie. Podczas nauki angażował się w działalność Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” oraz harcerstwa. W latach 1913–14 odbył kurs instruktorów harcerskich. Działał też w Towarzystwie Szkoły Ludowej, w którym prowadził kursy czytania i pisania dla analfabetów.
Po wybuchu I wojny światowej chciał wstąpić do Legionów Polskich, nie został jednak przyjęty ze względu na wiek i stan fizyczny. Później prowadził zbiórkę środków finansowych na rzecz Legionów. Po zajęciu Lwowa przez Rosjan został aresztowany, pobity i tymczasowo umieszczony w obozie jenieckim. Po odzyskaniu Lwowa przez Austriaków, w maju 1916 został wcielony do 19 pułku piechoty Obrony Krajowej i trafił na front galicyjski. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.