Nebria picicornis – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych. Zamieszkuje góry i pogórza palearktycznej Eurazji od Europy Zachodniej po Iran. Żyje na kamienistych lub żwirowych pobrzeżach wód. Poluje na drobne bezkręgowce.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1792 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Carabus picicornis. W 1850 roku Maximilien Chaudoir wprowadził podział omawianego taksonu na dwa podgatunki. Współcześnie natomiast wyróżnia się w jego obrębie cztery podgatunki:
Nebria picicornis esfandiari Morvan, 1974 Nebria picicornis luteipes Chaudoir, 1850 Nebria picicornis picicornis (Fabricius, 1792) Nebria picicornis radjabii (Morvan, 1973)
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 10 do 15,8 mm. Głowa wraz z żuwaczkami jest intensywnie czerwonawa do czerwonobrązowej, natomiast głaszczki i czułki ma żółte do rudożółtych. Przedplecze i pokrywy są błyszcząco czarne lub smoliście brązowe. Przedplecze jest sercowate w zarysie. Pokrywy mają po jednym punkcie szczecinkowym (chetoporze) przytarczkowym i są całkowicie pozbawione grzbietowych punktów szczecinkowych na międzyrzędach. Guzy barkowe są dobrze wykształcone. Tylne skrzydła są w pełni ukształtowane. Odnóża są jasnożółte do żółtoczerwonych.