29 października 1920 pełnił służbę w 9 pułku Strzelców Granicznych na stanowisku zastępcy dowódcy. 8 stycznia 1921 ogłoszono dekret z 21 grudnia 1920 o jego przeniesieniu do 9 pułku Strzelców Granicznych na stanowisko dowódcy szwadronu szkolnego. 12 marca 1921 został przeniesiony do 38 pułku piechoty w Przemyślu z równoczesnym odkomenderowaniem do Dowództwa 2 Dywizji Jazdy.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 476. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został przeniesiony do 67 pułku piechoty w Brodnicy i zatwierdzony na stanowisku dowódcy II batalionu detaszowanego w Toruniu. W maju 1927 został przeniesiony do 62 pułku piechoty w Bydgoszczy na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 1. lokatą. W październiku 1931 został przeniesiony do 7 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Poznaniu na stanowisko kierownika. Na tym stanowisku pozostawał do września 1939. W czasie kampanii wrześniowej był kwatermistrzem Grupy Operacyjnej gen. Knolla-Kownackiego.