Ignacy Bobrowski (ur. 12 lutego 1890 w Hurnowiczach, zm. 1 listopada 1965 w Londynie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 12 lutego 1890 w majątku Hurnowicze, w ówczesnym powiecie wileńskim guberni wileńskiej, w rodzinie „dziedzicznej szlachty” jako syn Wacława i Wiktorii z Romanowskich. W 1909 ukończył szkołę realną w Mińsku. Był katolikiem. Jako uczeń brał udział w pracach konspiracyjnego koła samokształceniowego i Bratniej Pomocy oraz „Sokole”. W 1910 rozpoczął studia w Konstantynowskim Instytucie Geodezji w Moskwie, a później przeniósł się do Moskiewskiego Instytutu Handlowego. W trakcie studiów kontynuował działalność w „Sokole” jako zastępca harcmistrza. W 1914 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Moskwie i pełnił funkcję zastępcy Rudolfa Dreszera. W 1915 został mianowany przez Aleksandra Sulkiewicza komendantem moskiewskiego Okręgu POW.