Szczekuszka obrożna (Ochotona collaris) – gatunek ssaka z podrodziny Ochotoninae w obrębie rodziny szczekuszkowatych (Ochotonidae). Nie wyróżnia się podgatunków. Długość głowy i tułowia od 17 do 19 cm, masa od 117 do 200 g. Grzbiet porasta futro barwy matowej brązowoszarej, w okolicy szyi jasnoszary pas. Brzuch pokrywa futro barwy kremowobiałej. Wiedzie dzienny tryb życia na terenach skalistych, zwłaszcza kamienistych zboczach na północnym zachodzie Ameryki Północnej. Sezon rozrodu przypada na maj i wczesny czerwiec, niekiedy lipiec. Gatunek najmniejszej troski.

Budowa thumb|left|Szczekuszka obrożna ma zaokrąglone uszy o białych brzegach Długość głowy i tułowia szczekuszki obrożnej wynosi od 17 do 19 cm. Całkowita długość ciała to średnio 18,9 cm. Masa ciała wynosi od 117 do 200 g, najczęściej około 150 g. Badacze podają jeszcze długość ucha: od 1,7 do 2,5 centymetra oraz tylnej stopy: od 2,6 do 3 cm. Czyni to szczekuszkę obrożną szczekuszką średniej wielkości. Podobne rozmiary ma też szczekuszka amerykańska. Z bardziej szczegółowych pomiarów długość kondylo-bazalna wynosi od 39 do 43 mm, szerokość czaszki od 21 do 23 mm, podczas gdy wysokość czaszki między 15 a 16 milimetrów.