Czasami utożsamiano je z siłą odyczną postulowaną przez Karla von Reichenbacha lub promieniami N postulowanymi przez René Blondlota, ale żadnego z nich nie udało się udowodnić.
Opis Tradycyjna, najpowszechniejsza różdżka radiestezyjna to dwuramienna gałąź drzewa lub krzewu, w kształcie litery Y. Niektórzy radiesteci preferują gałęzie z konkretnych drzew (na przykład leszczyny, wierzby, klonu lub dębu), a inni wolą, aby gałęzie były świeżo ścięte z dowolnego drzewa lub krzewu.
Dwa rozwidlone końce trzyma się w dłoniach, a trzeci (trzon litery Y) jest skierowany prosto przed siebie. Następnie radiesteta powoli przechodzi nad miejscami, w których może znajdować się cel (na przykład minerały lub woda), a różdżka radiestezyjna powinna się pochylić lub drgnąć w momencie dokonania odkrycia.
Wielu współczesnych radiestetów używa również dwuramiennych różdżek wykonanych ze sprężystego metalowego drutu, tworzyw sztucznych lub pary metalowych prętów w kształcie litery L. Oba pręty są trzymane w dłoniach, przy czym krótkie ramię L jest trzymane pionowo, a długie ramię skierowane do przodu. Gdy coś zostanie „znalezione”, pręty poruszają się synchronicznie.