Jadwiga Pawińska z Findeisenów (ur. 25 maja 1868 w Warszawie, zm. 1 listopada 1942 tamże) – polska działaczka społeczna i charytatywna, radna Warszawy, członkini Rady Naczelnej Narodowej Organizacji Kobiet.
Życiorys Otrzymała wykształcenie domowe.
Była opiekunką ochronki ósmej w ramach Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Należała do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Towarzystwa Miłośników Przyrody. Od 1893 była członkinią zarządu Towarzystwa Kolonii Letnich dla Dzieci. W 1913 została członkinią zarządu Szpitala dla Dzieci im. Karola i Marii.
W latach I wojny światowej pracowała w wydziale oświaty Komitetu Obywatelskiego i w Radzie Głównej Opiekuńczej. Była członkinią Centralnego Komitetu Pomocy dla Dzieci.
W 1918 została prezesem Towarzystwa Kolonii Letnich dla Dzieci. Przez kilka kadencji była członkinią rady do spraw kolonii przy Ministerstwie Opieki Społecznej oraz komisji wojewódzkiej do spraw kolonii. Założyła i była członkinią rady fundacji Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek. Od 24 marca 1919 do 11 kwietnia 1927 sprawowała mandat radnej Warszawy z listy Narodowego Komitetu WyborczegoKurjer Polski, R. 22, nr 51 (2 marca 1919), s. 7.. Należała do Koła Narodowego. Pracowała w komisji oświatowej i finansowo-budżetowej, a także była delegatką wydziału opieki społecznej.