Waldemar Wincenty Wawrzyniak (ur. 18 lipca 1927 w Warszawie, zm. 13 września 2018) – polski dyplomata, funkcjonariusz służb bezpieczeństwa i wywiadu cywilnego w stopniu pułkownika, chargé d’affaires w Szwecji (1982–1983).

Życiorys Syn Antoniego i Bolesławy. Odbył trzytygodniowy kurs przy Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie (listopad–grudzień 1945) oraz dwuletnią Szkołę Departamentu I Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w budynku Dworu Ksawerów (1957–1958). Zdał resortowe egzaminy ze znajomości języka angielskiego (1971, 1980). Uzyskał również stopień naukowy doktora.

We wrześniu 1945 skierowany przez Warszawski Komitet Polskiej Partii Robotniczej do pracy w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie, gdzie pracował początkowo w Wydziale I, następnie w Wydziale IV jako p.o. kierownika i kierownik Sekcji III. W 1950 przeszedł do Departamentu IV Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (ochrona gospodarki narodowej przed wrogą działalnością) kolejno jako kierownik/starszy referent w Sekcji I Wydziału III, zastępca naczelnika Wydziału III i VII. Po przekształceniach MBP w KBP między 1954 a 1956 kierownik i starszy oficer operacyjny w Departamencie IV Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego.