mały|Ansel Adams, jeden z bardziej znanych fotografów pejzażowych mały|Tadeusz Rolke, prekursor polskiej fotografii reportażowej
Fotograf ( (phos) światło oraz (graphê) rysować, dosłownie rysowanie światłem) – osoba wykonująca fotografie za pomocą aparatu fotograficznego.
Historia Prekursorami fotografii w Polsce byli Karola Beyera, Maksymiliana Fajansa oraz Konrada Brandla. Jednak za ojca fotografii w kraju nad Wisłą, uważa się Maksymiliana Strasza. Pierwsi fotografowie używali techniki dagerotypowej, która polegała na otrzymywaniu obrazu na metalowej płytce. Dzisiaj taka fotografia nazywana jest wielkoformatową, w odróżnieniu od tzw. pełnej klatki oraz średniego formatu.
Używanie aparatów wielkoformatowych, ograniczało rodzaj tworzonych przez fotografów zdjęć. Jednak na pod koniec XIX wieku, powstały lżejsze formaty aparatów fotograficznych. Pierwsze poręczne aparaty produkował Eastman Kodak, które zostały wprowadzone w 1888 roku, były one jednak przeznaczone głównie dla amatorów. Pierwszym poręcznym aparatem, który mógł być wykorzystywany przez profesjonalnych fotografów była Leica, stworzona przez Oskara Barnacka na początku XX wieku.