Cyrk Olimpijski Franconich () – paryski obiekt teatralno-widowiskowy działający w latach 1805-1843, mieszczący około 4000 widzów. Był pierwszym nowożytnym cyrkiem założonym w Paryżu w 1805 roku przez rodzinę francuskich cyrkowców Franconi. Jego konstrukcja łączyła cechy sceny włoskiej i areny, co pozwalało na prezentowanie zarówno tradycyjnych przedstawień cyrkowych, jak i dramatów pantomimicznych. Szczególną popularnością cieszyły się inscenizacje wykorzystujące rozbudowane efekty iluzjonistyczne, charakterystyczne dla teatru romantycznego, m.in. w widowisku „Zdobycie Bastylii”. Na scenie odtwarzano realistyczne obrazy katastrof naturalnych, takich jak trzęsienia ziemi, erupcje wulkanów, powodzie czy sztormy morskie. Adam Mickiewicz postrzegał Cyrk Franconich jako przestrzeń szczególnie predestynowaną do realizacji dramatów romantycznych.