Johann Baptist von Waldstätten (ur. 24 czerwca 1833 w Gospić, zm. 31 grudnia 1914 w Baden) – austro-węgierski oficer w stopniu feldzeugmeistra oraz generała piechoty (niem. General der Infanterie), dowódca 7. Korpusu w Timișoarze i Generalny Inspektor Sił Zbrojnych Armii Austro-Węgier.
Życiorys W 1844 roku wstąpił do korpusu kadetów Terezjańskiej Akademii Wojskowej, którą ukończył w 1851 roku i został przydzielony do Korpusu Pionierów. W 1853 roku został skierowany na kurs do Szkoły Wojennej w Wiedniu, a w 1855 roku, już w stopniu porucznika (niem. Oberleutnant), trafił do Sztabu Generalnego Kwatermistrza. W Sztabie zajmował się opracowywaniem map okupowanej przez Austrię Wołoszczyzny. Po wybuchu wojny francusko-austriackiej został przydzielony, jako kapitan (niem. Hauptmann), do sztabu brygady dowodzonej przez Ernsta von Hartunga. W jej szeregach walczył w bitwach pod Solferino i pod Magentą. Po zakończeniu konfliktu zajmował się opracowywaniem map Węgier i Chorwacji. Po awansie na majora w 1865 roku został instruktorem w Akademii Kawalerii w Wiedniu, gdzie przygotował podręcznik wykorzystania jazdy na polu bitwy. W trakcie wojny prusko-austriackiej służył w sztabie Leopolda von Edelsheim-Gyulaisa i wziął udział między innymi w bitwie pod Sadową. W 1867 roku, w stopniu podpułkownika (niem.