Haskell depeszował do Hoovera, że co najmniej milion dzieci pilnie potrzebuje ubrań. Hoover szybko zainicjował plan zbierania i wysyłania paczek z odzieżą do Rosji, które miały pochodzić z darowizn od osób prywatnych, firm i banków.

thumb|Głodujące dzieci w 1922 roku Potrzeby medyczne również były priorytetem. Jak zauważył dr Henry Beeuwkes, szef Wydziału Medycznego w Rosji, amerykańska pomoc zaopatrywała ponad 16 000 szpitali, które leczyły ponad milion osób dziennie. Ponieważ placówki te były rozproszone na obszarach z niewielką liczbą linii kolejowych i często kiepskimi drogami, a niektóre szpitale znajdowały się ponad 1500 km od głównej bazy zaopatrzeniowej w Moskwie, było to monstrualne zadanie. Dr Louis L. Shapiro, pułkownik armii, jeden z dyrektorów medycznych Amerykańskiej Administracji Pomocy w Rosji, wspominał, że w południowej Rosji było niewiele poza „błotnymi koleinami zamiast dróg, z bezkresnymi preriami”. Podczas jednej z podróży, mając do zabrania niewiele niezbędnych rzeczy do samochodu i benzyny, przejechał 240 km na oponach bez dętek, zamiast tego wypchanych słomą.