Odwłok samca ma boki prawie równoległe, u samic zaś jest owalnie rozszerzony. Wierzch odwłoka jest ciemnobrązowy lub czarny z dwoma podłużnymi, wąskim paskami środkowymi oraz listewkami brzeżnymi barwy żółtawej lub czerwonawej. Grzbietową stronę odwłoka porastają krótkie złociste włoski. Listewki brzeżne są od spodu wygraniczone bruzdami i nie są ku górze podniesione. Na sternitach nie występują połyskujące się kropki.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla łąki, torfowiska, polany, zarośla i pobrzeża lasów. Wybiera stanowiska o wilgotności od średniej do wysokiej, o obfitej roślinności zdominowanej przez wiechlinowate, ciborowate czy sitowate. Preferuje chłodniejszy mikroklimat niż większość zażartkowatych i w Europie ma cechy gatunku borealno-górskiego. Na północy zasięgu występuje pospolicie na nizinach, na południu zaś częstszy jest w górach. W Alpach dochodzi do rzędnych 2200 m n.p.m.
Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są polifagicznymi drapieżnikami. Polują na drobne bezkręgowce o miękkim oskórku, często na piewiki.