Zenon Goroński (ur. 21 czerwca 1924 w Poznaniu, zm. w 2006 w Warszawie) – polski funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa w stopniu pułkownika Milicji Obywatelskiej, działacz partyjny i milicjant, dyrektor Departamentu IV MSW (1971–1974).
Życiorys Jedyne dziecko Rozalii i Stanisława (funkcjonariusza MUBP w Poznaniu). Do 1939 ukończył gimnazjum, należał do Związku Harcerstwa Polskiego. Po wybuchu II wojny światowej wywieziony na roboty przymusowe do III Rzeszy, skąd udało mu się powrócić w strony rodzinne ze względu na chorobę. Do końca wojny pracował jako goniec i w niemieckich magazynach wojskowych. Odbył sześciotygodniowy kurs polityczno-wychowawczy przy Komitecie Wojewódzkim PPR w Poznaniu (1945), zdał maturę (1949), później uzyskał tytuł magistra socjologii (praca magisterska „Współzawodnictwo pracy w ujęciu socjologicznym”). Autor skryptu poświęconego osobowym źródłom informacji.
W lutym 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, potem w szeregach Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, od 1948 członek Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.