W ten sposób Rada Bakijska została wciągnięta w nacjonalistyczne napięcia między Azerami i Ormianami, próbując wykorzystać jeden naród w działaniach przeciwko drugiemu.
Ponieważ w Baku wydobywano 7 mln ton ropy naftowej rocznie (około 15% światowej produkcji), podczas I wojny światowej miasto pozostawało w polu widzenia głównych walczących mocarstw. Chociaż większość złóż ropy naftowej należała do Azerów, a mniej niż 5% do Ormian, to większość praw do produkcji/dystrybucji w Baku należała do inwestorów zagranicznych, głównie Brytyjczyków. Na początku 1918 roku Niemcy przenieśli gen. Friedricha von Kressensteina walczącego w kampanii synajsko-palestyńskiej, aby zorganizował niemiecką ekspedycję na Kaukaz, mającą na celu zdobycie Baku. W odpowiedzi na ten krok, w lutym 1918 roku Brytyjczycy wysłali do Baku gen. Lionela Dunsterville’a z wojskami droga morską przez Enzeli, aby zablokować niemieckie działania na Kaukazie i chronić brytyjskie inwestycje w rejonie.
Dane demograficzne i grupy zbrojne thumb|Irański konsul M.S.