ich pierwotnym celem był Gil Robles, ale nie udało się go znaleźć. Calvo Sotelo protestował przeciwko reformie rolnej, wywłaszczeniom i ograniczeniom wpływów Kościoła katolickiego, które uważał za bolszewickie i anarchistyczne. Zamiast tego opowiadał się za utworzeniem państwa korporacyjnego. Strażnicy zastrzelili Calvo Sotelo bez procesu.
Zabójstwo Calvo Sotelo, prominentnego członka parlamentu, oraz zaangażowanie służby państwowej w to morderstwo wzbudziły podejrzenia i silne reakcje wśród przeciwników rządu po prawej stronie sceny politycznej. Nastąpiły masowe represje. Chociaż konserwatywni generałowie byli już wtedy w zaawansowanej fazie planowania powstania, wydarzenie to stało się katalizatorem i wygodnym publicznym uzasadnieniem dla zamachu stanu, zwłaszcza dla argumentacji, że Hiszpanię trzeba uratować przed anarchią środkami militarnymi, a nie demokratycznymi. Socjaliści i komuniści, pod wodzą Indalecio Prieto, domagali się rozdania cywilom broni, zanim wojsko przejmie władzę, ale premier wahał się przed tym radykalnym krokiem, który mógł tylko sprowokować potencjalnych buntowników.