Był poszukiwany przez Rosjan. W związku z tym został aresztowany na terenie Prus. Osadzony został w więzieniu w Ragnicy, gdzie nabawił się puchliny wodnej. Po opuszczeniu niewoli udał się na emigrację. W grudniu 1832 dotarł do Francji. Początkowo zamieszkał w Paryżu. W 1833 został przyjęty do Szkoły Sztabu. W tym samym czasie stał się członkiem Towarzystwa Historyczno-Literackiego. Organizował kursy wojskowe dla emigrantów, gdzie wykładał na nich naukę artylerii. Zły stan zdrowia był przyczyną jego przeprowadzki do Tarbes. Tam umarł.
19 lutego 1832 Najwyższy Sąd Kryminalny skazał go zaocznie na karę śmierci przez powieszenie. Car zmienił ten wyrok na wieczną banicję (16 września 1834). Jego majątek władza skonfiskowała.
Odznaczenia 3 marca 1831 – krzyż złoty nr 5
Przypisy
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995.
Kategoria:Urodzeni w 1805 Kategoria:Zmarli w 1837 Kategoria:Oficerowie artylerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie artylerii powstania listopadowego Kategoria:Absolwenci i studenci Liceum Krzemienieckiego (1805–1831) Kategoria:Uczestnicy Nocy Listopadowej Kategoria:Skazani na karę śmierci za udział w powstaniu listopadowym