Stefan Wilanowski (ur. 27 sierpnia 1900 w Bolimowie, zm. 30 października 1978) – polski adwokat, polityk i działacz ludowy; poseł Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Gostyninie, Szkołę Podchorążych w Warszawie (1919), a także studia prawnicze na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego (1923). Po studiach był aplikantem sądowym (1923–1926) i aplikantem adwokackim (1926–1930) w Łodzi. Od 1930 prowadził własną kancelarię adwokacką w Łodzi. Wielokrotnie występował przed sądem jako obrońca działaczy ludowych oraz komunistów.
Od 1923 był członkiem PSL „Piast”, a po rozłamie partii przeszedł do Stronnictwa Chłopskiego, a następnie do Stronnictwa Ludowego, w ramach którego był członkiem zarządu wojewódzkiego w Łodzi, a przed wybuchem II wojny światowej – wiceprezesem zarządu wojewódzkiego. W 1937 skazany na 2 miesiące aresztu za wystąpienie na wiecu chłopskim w Burzeninie.