Resztę wojny spędził jako jeniec w Australii; służbę wojskową zakończył w stopniu starszego szeregowegoTamże, s. 5–6..
Po II wojnie światowej Po powrocie do Japonii K. Okuzaki imał się różnych dorywczych zajęć, m.in. jako górnik i robotnik fabryczny. Odniósł sukces sprzedając akumulatory samochodowe (w 1951 otworzył sklep w Kobe, w którym oferował również używane samochody). W 1956 zaatakował i przypadkowo zabił Kazuo Nobuharę, oszusta, który podawał się za pośrednika finansowego i zdefraudował część inwestycji firmy. K. Okuzaki został aresztowany i oskarżony o zabójstwo. Adwokat poradził mu, aby przyznał się do winy i wyraził skruchę, próbując w ten sposób zmniejszyć wymiar kary. Odmówił i otrzymał maksymalny wymiar kary – 10 lat pozbawienia wolnościTamże, s. 7–9..
Wyrok odbył w pojedynczej celi więzienia w Osace. W tym czasie coraz bardziej sceptycznie podchodził do japońskiego systemu prawnego i politycznego, a także do roli cesarza Japonii w powojennej demokracji kraju. Jego poglądy polityczne stały się „mieszanką utopijnego anarchizmu i niejasnej idei religijnej o charakterze chrześcijańskim”.