Po wojnie, Fehn został przeniesiony z powrotem do 98 Pułku Piechoty w Metzu na początku stycznia 1919 roku. Po demobilizacji jednostki, w kwietniu 1919 roku dołączył do Freikorps Deutsche Schutzdivision. Po przeniesieniu do Reichswehry w październiku 1919 roku, został początkowo wysłany do 8 Pułku Strzelców, a następnie do 12 Pułku Piechoty. Po przeniesieniu do 12 Pułku Kawalerii (Saksońskiego), ukończył szkolenie jako führergehilfenausbildung w sztabie 4 Dywizji. 1 października 1922 roku został przeniesiony z powrotem do 12 Pułku Piechoty i awansowany na kapitana 4 Pułku Piechoty (Pruskiego). 1 października 1924 roku został przeniesiony z powrotem do 12 Pułku Piechoty, gdzie służył w sztabie pułku. 1 maja 1927 roku Fehn został mianowany dowódcą 15 kompanii w tym pułku, a od wiosny 1929 roku był dowódcą 6 kompanii. 1 października 1932 roku został przeniesiony do 5 (Pruskiego) Pułku Kawalerii w Białogardzie. Awansowany na majora 1 kwietnia 1933 roku, Fehn został następnie przydzielony do Szkoły Piechoty w Dreźnie, gdzie od 1935 roku służył jako wykładowca. 1 grudnia 1935 roku został awansowany na podpułkownika i dowodził 1 batalionem 33 Pułku Piechoty. 12 października 1937 roku został przeniesiony do sztabu pułku, a 1 kwietnia 1938 roku awansował na pułkownika.