Franciszek Kajetan Wysocki (ur. 23 lipca 1895 w Rajkowach, zm. 17 września 1939 pod Konarami) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 23 lipca 1895 we wsi Rajkowy, w ówczesnym powiecie tczewskim rejencji gdańskiej, w rodzinie Wilhelma i Anny z Dłużewskich. W marcu 1914 ukończył dziewięcioklasową Wyższą Szkołę Realną w Grudziądzu. Za uczęszczanie do polskiego Domu Ludowego na wykłady i należenie do polskiego klubu sportowego był dwukrotnie wydalony ze szkoły. Na podstawie zażaleń składanych przez starszego brata Kazimierza (ur. 1878), adwokata, był przywracany w prawach ucznia i dopuszczany do egzaminów. Po ukończeniu szkoły i zdaniu egzaminu dojrzałości rozpoczął praktykę agronoma, którą przerwała I wojna światowa. Od 2 sierpnia 1914 do 18 listopada 1918 walczył w szeregach armii niemieckiej na froncie rosyjskim i francuskim. Według własnych słów jako „politycznie podejrzany” awansował tylko na kaprala. Był ranny siedem razy.