Pchła skacze tak wysoko, że nikt tego nie widzi, więc stwierdzają, iż właściwie wcale nie skoczyła. Konik polny skacze wprost w twarz króla, czym wzbudza jego obrzydzenie. Skoczek-zabawka długo się waha, a potem wykonuje krótki skok wprost na kolana królewny. Król uznaje, że to najwyższy i najmądrzejszy skok, bo prowadzi do jego córki. Sprężynek otrzymuje więc rękę królewny. Pchła i konik polny odchodzą niezadowoleni, twierdząc, że w świecie liczy się ciało i bycie widocznym, a nie talent.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne „Skoczki” (audiobook) na YouTube
Kategoria:Baśnie Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1845