Reniscymnus – rodzaj chrząszczy z rodziny biedronkowatych i podrodziny Coccinellinae. Obejmuje dwa opisane gatunki. Zamieszkują północną część krainy orientalnej.

Morfologia thumb|left|Reniscymnus explanatus, widok boczny; skala 0,5 mm thumb|left|Reniscymnus explanatus, widok przedni; skala 0,5 mm thumb|left|Genitalia R. cordatus. E i G: prącie, H: wierzchołek prącia, I: tegmen w widoku bocznym, J: tegmen w widoku wewnętrznym; skala 0,1 mm Chrząszcze o podługowato-owalnym, z wierzchu umiarkowanie wysklepionym ciele długości od 1,4 do 1,7 mm i szerokości od 1,1 do 1,3 mm. W ich ubarwieniu dominują żółcienie. Grzbietową stronę ciała porastają krótkie, jednorodne szczecinki.

Poprzeczna głowa odznacza się dość wąskim, węższym od oka czołem, krótkim i po bokach rozpłaszczonym nadustkiem o lekko wypukłym brzegu przednim oraz odsłoniętą wargą górną. Dużych, zaokrąglonych oczu nie dzielą występy policzków. Krótkie, ośmioczłonowe czułki cechują się wyraźnie nabrzmiałymi trzonkiem i nóżką oraz tworzącymi wrzecionowatą, rozdętą buławkę członami od piątego do ostatniego. Każda żuwaczka ma dwa ząbki wierzchołkowe i dobrze wykształcony ząb molarny. Głaszczki szczękowe budują cztery człony, z których ostatni jest lekko ku nieco ukośnie ściętemu szczytowi zwężony.