Pierwszy zachowany zapis związany ze wsią pochodzi z 1358 kiedy to podkoniuszy poznański oraz dziedzic ćmachowski Hamlet (oryg. "Gamletus") dał Hektorowi, dziedzicowi pierwoszewskiemu jezioro Sieradowo oraz ziemię, którą (w tekście łacińskim odnotowano jako ,,angulus seu spatium terre” czyli „kąt ziemi”, leżącą od jeziora do drogi z Wronek do Orla Wielkiego. W zamian otrzymał od niego połowę młyniska czyli placu, na którym nad rzeką Kanią stał młyn.
W 1388 odnotowano świadka Sławętę z Kłodziska, brata Janusza i Mrokoty Wróblewskich oraz Hektora Ćmachowskiego. W 1397 i 1403 wspomniany został dziedzic wsi Ćmachów i Wróblew Mrokota z Ćmachowa. W latach 1397–1408 zanotowano Hektora (w oryg. "Jaktor") Ćmachowskiego z Ćmachowa i z Wróblewa.
W 1397 Mrokota Ćmachowski toczył spór sądowy z Janem z Przyborowa. W latach 1401–1405 Hektor Ćmachowski był w sporze z bratem Mrokotą z Wróblewa o części wsi Białcz i Wróblewo. W 1400 Tomasz dziedzic Pożarowa zapowiedział przed sądem ziemskim granice swojej dziedziny Pożarowo wraz z wsiami Biezdrowo, Ćmachowo, Wróblewo oraz Kłodzisko. W 1403 Mrokota Ćmachowski toczył spór sądowy z Paszkiem Bylińskim o 1,5 grzywny z tytułu poręki. W latach 1403–1404 Hektor Ćmachowski zeznał, że w Białczu odbył się sąd z powodu zabójstwa poddanego szlachcica Wincentego Obrzyckiego.