Stowarzyszenie Dowborczyków „Ku Chwale Ojczyzny” − organizacja kombatancka o orientacji narodowo-chrześcijańskiej, skupiająca byłych żołnierzy I Korpusu Polskiego w Rosji i obejmująca swoim zasięgiem cały kraj. Została utworzona 12 marca 1922, natomiast statut został zaakceptowany 4 kwietnia 1923. Działała do wybuchu II wojny światowej.
Działalność thumb|Przemarsz pocztu sztandarowego Okręgu Warszawskiego thumb|Doroczna zabawa członków Stowarzyszenia (1930) thumb|Delegacja warszawskich Dowborczyków podczas pielgrzymki na Jasną Górę (1935) thumb|Członkowie Stowarzyszenia podczas pogrzebu Romana Dmowskiego (1939) Oficerowie I Korpus Polskiego w Rosji, wraz z gen. Józefem Dowborem-Muśnickim, jeszcze podczas pobytu w Bobrujsku postanowili o organizacji corocznych zjazdów w Warszawie 11 marca „w celu uczczenia swoich poległych i utrzymania więzów koleżeńskich”. Pierwszy zjazd odbył się w 1919 roku bez obecności gen. Dowbora-Muśnickiego, który dowodził wówczas powstaniem wielkopolskim. Na zjeździe w 1921 pojawiła się idea utworzenia organizacji kombatanckiej, w wyniku czego powołano Komitet Organizacyjny Stowarzyszenia Dowborczyków. Stowarzyszenie powstało na Walnym Zebraniu Zjazdu byłych Dowborczyków 12 marca 1922, kiedy to uchwalono statut.