Późniejszym dowódcą był mjr inż. Stanisław Kucharski (1929–1931), który rozszerzył zakres zainteresowania Referatu o nowe dziedziny, m.in. o studia nad atramentami sympatycznymi i truciznami, a także położył nacisk na prowadzenie badań z dziedziny bakteriologii i toksykologii.
thumb|Siedziba Referatu w latach 1933–1939 przy ul. Wawelskiej 9 w Warszawie
Do dalszej rozbudowy Referatu doszło podczas kierownictwa mjr. inż. Ignacego Harskiego (1932–1937)MSWojsk, Dziennik Personalny R. 13 nr 13 (09/12/1932), s. 423.. Harski rozwinął badania teletechniczne, ze szczególnym uwzględnieniem podsłuchów, stworzył dział lekarsko-psychotechniczny oraz uruchomił warsztat mechaniczny. Podczas kierownictwa Harskiego zatrudnienie w Referacie wzrosło z 12 do 30 osób. W 1933 siedziba Referatu została przeniesiona do nowych, większych pomieszczeń na ulicy Wawelskiej 9. Nowy budynek był specjalnie przygotowany pod laboratoria i pracownie techniczne. Znajdowały się w nim warsztaty z obrabiarkami, stolarnie i lakiernie. Wybudowano oranżerię z pracownią i suszarnią zielarską. Nowy dowódca wprowadził też bardziej zdecentralizowany model pracy – przy ekspozyturach Oddziału II i Samodzielnych Referatach Informacyjnych (SRI) stworzono miejscowe referaty techniczne. Zostały one wyposażone w sprzęt fotograficzny, chemiczny, optyczny i aparaty podsłuchowe.