Smak gorzki. Wysyp zarodników Od brązowooliwkowego do szarobrązowego lub umbrowego. Cechy mikroskopowe Zarodniki 8,8–11,3 × 5,1–5,9 µm, migdałowate, z małym czubkiem i zaokrąglone na końcu przeciwnym do czubka, z wyraźnym przerzedzeniem ściany zarodnika, ale rzadko z porą rostkową, z jedną lub kilkoma oleistymi kroplami, słabo lub wyraźnie zdobione i słabo dekstrynoidalne. Kolor zarodników pod mikroskopem żółtobrązowy do brązowego. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy zazwyczaj zgrubiałe i szypułkowate, a czasami szpatułkowato-szypułkowe, czasami lekko napeczniałe ku podstawie (zgrubiałe i butelkowate), a czasami z pewnym wierzchołkowym lub środkowym zgrubieniem. Kaulocystydy podobne do cheilocystyd, ale często mają bardziej kształt maczugowato-butelkowy, długość do 100 µm i szerokość 11 µm na wierzchołku. Gatunki podobne Hebeloma aanenii ma cystydy typowe dla Hebeloma, sekcja Denudata. Od włośnianki rosistej (Hebeloma crustuliniforme) i włośnianki kremowej różni się średnią wielkością zarodników (długość <11 µm i szerokość <6 µm), a od włośnianki jasnokremowej (Hebeloma geminatum) średnią szerokością wierzchołka cheilocystyd, która zawsze jest mniejsza od 9 µm, a zazwyczaj od 8 µm. Od pozostałych gatunków jej sekcji odróżnia się średnią liczbą blaszek, która zawsze wynosi co najmniej 60.