smak często łagodny lub rzodkwiowy, sporadycznie gorzki, rzadko lekko gorzki lub słabo rzodkwiowy. Wysyp zarodników Brązowooliwkowy, sporadycznie umbrowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9–15,5 × 5,2–8,6 μm, migdałowate, cytrynkowate, rzadko wrzecionowate, pod mikroskopem często żółtobrązowe, sporadycznie brązowe, rzadko żółte z gutulami. Podstawki 23–41 × 6–10 μm, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy brzuchate, butelkowate, często maczugowato-butelkowate lub delikatnie maczugowate, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami na przegrodach, ze zgrubieniami ściany na wierzchołkach. Pleurocystyd brak lub rzadkie. Kaulocystydy podobne do cheilocystyd, ale większe, o długości do 150 μm. Gatunki podobne Włośnianka skryta jest spokrewniona z włośnianką mlecznobrązową (Hebeloma erebium) i jest do niej podobna. Można ją od niej odróżnić po tym, że ma bardziej masywne owocniki, a w szczególności szerokość trzonu w punkcie środkowym zwykle przekracza 8 mm, a u podstawy zwykle przekracza 13 mm; żadna z tych szerokości nie jest przekroczona w owocnikach H. erebium.
Występowanie i siedlisko Podano nieliczne stanowiska w Europie i Azji. W Polsce podano kilka stanowisk.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Preferowanym siedliskiem są lasy liściaste z rozłożoną ściółką, ale występuje także pod drzewami iglastymi. Współżyje z wieloma gatunkami drzew, najczęściej są to dęby, buki, sosny, graby.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate