Miejscowość odnotowały również historyczne rejestry podatkowe. W 1494 w wykazie zaległości podatkowych wspomniani zostali obaj panowie Mikołaj i Jan Dokowscy (łac. „pro fertonibus et censu”). W 1510 wieś należała do dwóch panów: Jana Dokowskiego, który miał folwark, 8 łanów osiadłych, jeden łanów opuszczony, które sam uprawiał, dwa wiatraki, dwie karczmy, które miały wyszynk, karczmę opuszczoną oraz 5 zagrodników. Drugim właścicielem był Mikołaj Dokowski, który miał folwark, dwa łany osiadłe, 4 łany opuszczone, które uprawiali dla niego miejscowi kmiecie, 3 zagrodników. Panna Anna, córka Mikołaja Dokowskiego posiadała jeden łan osiadły oraz łan opust., który dla niej uprawia kmieć; w innym miejscu księgi: w S. D. 13 ł. os., niektóre łany opustoszały uprawiany przez kmieci, lecz za niską sumę (łac. "sed parwo precio"), ponieważ płacili tylko po 8 groszy czynszu z łana. W 1530 miał miejsce pobór z 4 łanów oraz 3 grosze od karczmy. W 1535 odnotowano jeden łan opuszczony. W 1563 miał miejsce pobór z 18 i 1/4 łana, od karczmy dorocznej, 3 komorników, wiatraka dorocznego, trzech rzemieślników.