I tylko wtedy można się tam dostać, jeśli jest na to wola metropolity...”.
Podczas I wojny światowej, w wyniku ostrzału artyleryjskiego przez wojska rosyjskie w czasie Ofensywy Brusiłowa w 1915 r., budynki „Kędrowych pałat” zostały poważnie zniszczone.
Działalność „Płastu” W latach 1924–1925 starsi płastuni prowadzili obozy w uroczysku Podlute. Chłopcy rozlokowali się w opuszczonej stajni „Kędrowych pałat” w pobliżu potoku Kamieniec, a dziewczęta obozowały w budynku sanatorium.
Obóz dla starszych płastunów przeniósł się na górę Sokił, położoną 3 kilometry od uroczyska Podlute. Miejsce to wybrano ze względu na jego naturalne cechy: niezbyt gęsty las i płaski szczyt, co czyniło go wygodnym do obozowania. Ziemię pod obóz przekazał metropolita Andrzej Szeptycki, przekazując ją na własność Lwowskiemu „Towarzystwu Opieki nad Młodzieżą”. W 1926 roku, przy wsparciu metropolity, który dostarczył niezbędne drewno, rzemieślnicy i płastuni zbudowali cztery domki-kurenie, stylizowane na tradycyjne huculskie grażdy. Od tego czasu obozy odbywały się tu regularnie, dwa lub trzy razy w ciągu każdego sezonu letniego. Wiadomo, że w 1929 i 1930 roku obóz odwiedził metropolita Andrzej Szeptycki.