Działania poprzedzające zamach stanu 30 sierpnia 1944 roku Bułgarska Partia Robotnicza zorganizowała demonstrację w Sofii. Przeszła ona od budynku sądu do ambasady radzieckiej, a następnie niewielka grupa demonstrantów udała się do ambasady niemieckiej i wybiła jej okna kamieniami. W kolejnych dniach doszło do kilku podobnych zdarzeń. 6 września sofijscy tramwajarze rozpoczęli strajk, a następnego dnia, gdy demonstracja została rozpędzona, zginął jeden protestujący, a następnie policjant, który go zastrzelił, został zabity przez tłum. Krótkotrwałe strajki, zainicjowane przez komunistów, miały miejsce w kilku sofijskich zakładach przemysłowych – fabryce pończoch, drukarni i innych.

W dniach 5–7 września, w chaosie, który nastąpił po sowieckiej deklaracji wojny, wybuchły zamieszki w różnych częściach Bułgarii. W Warnie Front Ojczyźniany przejął kontrolę nad administracją na krótko przed wkroczeniem wojsk radzieckich. Władza przeszła w ręce przedstawicieli Frontu Ojczyźnianego też w kilkudziesięciu innych miejscowościach, ale ogólnie rzecz biorąc, rząd zachował kontrolę nawet na terenach okupowanych przez Armię Czerwoną, aż do zamachu stanu w Sofii. 7 września doszło do ataków na więzienia w Silistrze i Plewenie, a więźniów wypuszczono. Sześć osób zginęło podczas rozpędzenia demonstracji górników w Perniku.