Jak główną cechą rzeczywistej osoby może być brak życia wewnętrznego?”.

Podobne opinie wyraziła Monika Bartyzel w artykule dla „The Week" w kwietniu 2013 roku, pisząc, że „to niegdyś użyteczne krytyczne uproszczenie stało się przejawem lenistwa i seksizmu”. Bartyzel argumentuje, że "Manic Pixie Dream Girl było użytecznym określeniem, gdy wskazywało na powierzchowne kobiece postaci w opowieściach zdominowanych przez mężczyzn, ale od tego czasu przekształciło się w pejoratywne określenie służące do deprecjonowania wyjątkowych kobiet – zarówno w fikcji, jak i w rzeczywistości”.

W lipcu 2014 roku, w artykule dla strony internetowej Salon, twórca terminu, Nathan Rabin stwierdził, że określenie „Manic Pixie Dream Girl” jest często używane w sposób seksistowski i stało się równie banalne, co sam typ postaci. Rabin przyznał, że określenie to ma swoje zastosowanie w określonych, ograniczonych kontekstach, ale ogromna popularność zmniejszyła jego użyteczność. Rabin podsumował, że określenie to powinno zostać "odłożone na półkę".