Po wojnie wiele budynków, nadających się do obudowy, zostało rozebrane na cegłę, zwłaszcza gdy okazało się, że sprzedaż cegły rozbiórkowej przynosi spory dochódMałgorzata Kudosz Kwartalnik historyczny, karta nr 76, Rozbierano budynki nadające się do odbudowy, [w:] IKAT. Gazeta Braniewska, 8 listopada 2013, s. 8.
Spichlerz przetrwał jednak pożogę wojenną w nie najgorszym stanie. 21 maja 1953 zdjęcie spichlerza (zobacz w galerii) w Ilustrowanym Kurierze Polski zdobiło właśnie artykuł o Braniewie, więc losy jego unicestwienia nie były jeszcze wówczas przesądzoneO Warnijo, o Warnijo [w: Ilustrowany Kurier Polski, 1953.05.21, R.9, nr 120, s. 4]. Z roku na rok konstrukcja była rozbierana na opał i cegłę i spichlerz stawał się ruiną. Ostatnia ilustracja pozostałości tego obiektu została zamieszczona w magazynie historycznym Mówią Wieki w 1966 roku, z komentarzem: Nad Pasłęką bieleją jeszcze gdzieniegdzie resztki starych spichlerzy. Bujna roślinność bierze je już w swoje posiadanie, ilustrując pozostałości spichlerza zdjęciem ruinyKarol Mórawski, Jan Tyszkiewicz Zapomniane miasto nad Pasłęką, Mówią Wieki. Magazyn historyczny, nr 6 (102), czerwiec 1966, s. 30–34. Gruzy całkowicie zniknęły z krajobrazu Braniewa dopiero pod koniec lat 60. XX w. a wraz z nimi tenże spichlerzStanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s.