„Adam”) we Lwowie, a w późniejszym okresie, także Polskiej Organizacji Wojskowej.
W czasie I wojny światowej, 4 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. Brał udział m.in. w bitwach: pod Anilinem, Laskami, Słopnicami, Limanową, Marcinkowicami, Pisarzową, Łowczówkiem oraz nad Nidą. W tym też czasie zachorował i został skierowany do szpitala garnizonowego w Krakowie. Po rekonwalescencji przybył do Piotrkowa, gdzie został mianowany komendantem kompanii z przydziałem do organizującego się 6 pułku piechoty, z którym uczestniczył w dalszych walkach. Po zachorowaniu na zapalenie opłucnej skierowany został do szpitala w Krakowie, a następnie do Zakopanego, gdzie leczył się do 25 października 1915. Z powodu przebytej choroby uznano go za niezdolnego do służby wojskowej i 18 grudnia 1915 został zwolniony, jednak nie pogodził się z tym faktem. 20 grudnia 1915 zgłosił się do 4 pułku piechoty, gdzie przyjęto go, jednak z powodów zdrowotnych, skierowany został na urlop do Zakopanego. 19 stycznia 1916 powrócił do służby, a 18 czerwca tego roku mianowano go na stopień chorążego. 6 lipca 1916 został silnie kontuzjowany podczas bitwy pod Optową i nieprzytomny dostał się do niewoli rosyjskiej (na północny-wschód od stacji Maniewicze).